A avoa Encarna naceu e viviu coma un paxaro. Un día abriu as ás e saíu pola fiestra na procura dunha árbore onde facer un niño e ficar nel para sempre. Agora, cando canta a merla, todos sabemos que é a avoa Encarna quen nos fala para dicirnos que está aí, que nunca nos abandona.

As amigas da nai de Vitoria xúntanse todas as tardes para tomar café e xogar ás cartas. Isto representa un gran problema para Vitoria, porque, amais de seren trampulleiras, cheiran ben mal. Un día aparece na reunión unha nova amiga que, a diferencia das xa habituais, desprende un agradable aroma a l...

María pel de Azucre está moi maliña. pero o seu sorriso e os seus ollos estrelados teñen a forza dese mar que ela tanto ansía ver. Levada polo seu desexo, logra encher o cuarto do hospital do sol, do mar e da fina area que envolve o seus soños.